Ontluisterd

Het is nogal opmerkelijk hoe de afwezigheid van migranten me in de dagen daarna bezig houdt. Als linksige stemmer had ik van mezelf verwacht dat ik ze zou missen, de mannen en vrouwen en kinderen die een verdieping en verbreding en verrijking van onze individualistische westerse cultuur vormen. Maar in de praktijk…

Wat vind ik het overzichtelijk. Wat vind ik het rustig. Wat doet het me aan vroeger denken. In het overgeorganiseerde, goed doordachte prachtige Wallis ben ik plots in Marklin-jaren-50 terecht gekomen. Achter de balie van het zwembad, de camping, de bank, de apotheek zitten in wit geklede blanke mannen en vrouwen die mijn mores kennen en dat vind ik fijn. Kennelijk geven mijn nog inburgerende getinte medelanders mij toch wat onrust. Ontluisterd ben ik. Over mezelf.

Zou het een optie voor mij zijn: wonen in een winterwonderparadijsland met potdichte grenzen?
Nee. Toch niet. Mijn paradijselijk geluk is grauw en grijs zo lang ik weet dat elders in de wereld kinderen en hun ouders lijden, te kort komen, angst en dreiging voelen zodanig dat ze bereid zijn alles wat vertrouwd is op te geven.

P1090471

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s